LOGIN / REGISTER

Cuijks huisarts Frank Dictus na 36 jaar gestopt

CUIJK – De 66-jarige huisarts Frank Dictus gaat met pensioen. Hij stopt na bijna 36 jaar in zijn Cuijkse praktijk aan de Markt.



“Ik merk dat ik moeite heb met afscheid nemen van de praktijk en alle medewerkers. Het moeilijkst vind ik het stoppen met de zorg voor de patiënten, waarmee ik soms tientallen jaren heel veel heb gedeeld. Denk aan alle zorgen van patiënten, hun angsten, twijfels, onzekerheden, maar ook hun vreugde en het verdriet. Patiënten zijn voor mij niet alleen medische gevallen, maar zijn in de loop der jaren eigenlijk kennissen geworden. Als huisarts heb je het voorrecht naast de patiënt te staan bij belangrijke gebeurtenissen in het leven. ”

Geboren als zoon van een bakker in het West-Brabantse Zundert ging hij naar de HBS en het seminarie. Priester werd hij niet. Hij ging geneeskunde studeren in Utrecht en was een jaartje bedrijfsarts voordat hij solliciteerde op de standplaats Cuijk. “Brabant had wel mijn voorkeur. In die tijd was het moeilijk een praktijk over te nemen vanwege de hoge kosten. Met college Edwin Westhoff en een assistente begon ik in één spreekkamer, waar we om de beurt spreekuur hielden. Ik hoefde niet lang te wennen aan Cuijk. Als dokter kwam je overal bij de mensen binnen en burgerde je snel in.”

De Cuijkenaren moesten soms even wennen aan dokter Dictus. “Ik ben redelijk direct, zeg waar het op staat, ik relativeer veel en maak soms een grapje. Wie mij toen niet kende, had soms het gevoel niet serieus genomen te worden.”

Dictus is een geneesheer van de gewone man of vrouw. “Ik ben het liefst onder de mensen. Ik ga graag naar de voetbalwedstrijden van JVC kijken en doe ook dit jaar weer als eenling mee aan de carnavalsoptocht.”

Hij is niet somber over de toekomst van de zorg, want de rol van de huisarts blijft hetzelfde. “Wij zijn er om de continuïteit van de zorg te bewaken. Van het eerste bezoekje en consult over misschien een onschuldige kwaal tot op later leeftijd een hartaanval of e begeleiding bij iemand met kanker.”

“Ik zie een verdere schaalvergroting komen, minder maar wel grotere dokterspraktijken. Mijn grote zorg is de vraag wie straks voor mij en mijn leeftijdgenoten gaat zorgen als onze gezondheid achteruit gaat. Mensen worden ouder, wat betekent dat de vraag naar zorg verder groeit. Steeds langer blijven mensen thuis wonen, maar er moet dan wel hulp zijn bij het opstaan, aankleden, wassen. Naar dat verpleeghuis mag je pas als je ernstig dement bent en het niet meer anders kan.”

De werkdruk neemt toe. “Na een drukke dag met diensten en visites rijden ben ik ’s avonds nog post aan het lezen en de administratie doen. Vroeger was er meer tijd om ouderen te bezoeken zonder direct medische redenen, gewoon ter controle om te zien hoe het met ze ging. Die huisbezoeken, ook na een ziekenhuisopname of bevalling, daar is steeds minder tijd voor, maar zijn eigenlijk oh zo belangrijk.”

Wat vooral veranderde is het toegenomen aantal taken dat op het bordje van de huisarts kwam. POH’s (praktijkondersteuners) namen specifieke taken als ouderenzorg, diëtiek of geestelijk zorg over, maar de praktijk is weerbarstiger. Een voorbeeld. “Wie geopereerd wordt is na een of twee dagen weer uit het ziekenhuis, maar de nazorg komt dan op het bordje van de huisarts.”

Vorig jaar werd onder meer in Cuijk zelfs een patiëntenstop ingevoerd vanwege de oplopende werkdruk door een toenemende vraag naar zorg en een groeiend tekort aan personeel. Sinds kort staan de huisartspraktijken weer open voor nieuwe patiënten. De toestroom van nieuwe patiënten wordt nu gelijkelijk verdeeld over de praktijken.

Met ongeveer 2300 patiënten in zijn dossier kijkt Dictus terug op een druk bestaan. De laatste tijd werkte hij gemiddeld vier dagen per week. Zijn opvolgers zijn Joost Meuleman (met ervaring als huisarts in Nijmegen) en Karin Roskes (werkte als huisarts in Oploo en Gennep). Beiden gaan respectievelijk vier en twee dagen werken.

Laura, één van zijn drie kinderen, is ook huisarts. “Lange tijd had ik gehoopt dat ze mij op zou volgen. Ze is echt heel goed, ook al zegt haar vader dat. Ze heeft enkele perioden bij ons waargenomen. Ze woont met haar man in Leiden, die afstand is te groot. Verhuizen is in haar thuissituatie geen optie.”

De afgelopen tijd kreeg hij regelmatig de vraag ‘Wat ga je doen?’ Meer tijd voor golfen, de tuin en reizen. Ook het eerste kleinkind is op komst. “Maar ik sluit niet uit dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ik toch zo nu en dan een waarneming of dienst op de huisartsenpost zal doen.”

Login of maak een account om een reactie achter te laten.