LOGIN / REGISTER

Theater na de Dam is een blijvertje in Schouwburg Cuijk

CUIJK - De eerste editie van de Cuijkse versie van Theater na de Dam krijgt een vervolg. Het wordt een jaarlijkse terugkerende avond direct na de Dodenherdenking. Schouwburg Cuijk is inmiddels geboekt voor 4 mei 2020.



Organisator Henk Roelofs (59) nam met vijf andere Cuijkenaren het initiatief voor de theateravond. “Wij wilden het een aanvulling laten zijn op de officiële herdenking, geen vervanging van wat er al is. Dat is gelukt, zeker als ik de onverwacht grote opkomst zie.”

“Ik weet nog uit de verhalen van mijn ouders wat de oorlog betekende voor de vrijheid. Voor jongeren wordt dat thema steeds abstracter. De kunst van ons is om met andere partners als het Merletcollege en jongerencentrum Cyou dit tastbaarder te maken. Wij leven allemaal ons leven in de waan van alledag. Wij gaan hier daarom meer door, vooral om nieuwe generaties erop te wijzen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.”

In een vol Schouwcafé kreeg het publiek een afwisselend programma voorgeschoteld. Een centrale rol vormden de dakboekfragmenten van spoorwegman Koos Grens uit Cuijk. Hij schreef in een schriftje op wat de gewone man meemaakte in oorlogstijd en hoe men trachtte te overleven. Achterkleinzoon Giel Grens en oud-docent Harrie Vullings lazen voor uit die persoonlijke verhalen.

Leerlingen van het Merletcollege en jongeren van Cyou gaven in filmpjes hun eigen visie op het thema keuzevrijheid. Stef Heiltjes uit Cuijk en Chris van Alem uit Beers droegen een column voor. “Vrijheid is het hoogste goed wat er bestaat. Is dat er niet dan is verzet het enige dat nog rest”, aldus Heiltjes.

‘Vraag me af of ik de goede keuzes maak’

Veerle Barten (16), leerling Merletcollege, uit Vianen maakte met studiegenoten korte filmpjes over vrijheid. Ze werd door oud-geschiedenisdocent Maurits de Boer benaderd een presentatie te houden. “Met muziek, teksten en raps willen wij laten zien wat  keuzevrijheid voor onze generatie betekent. Zo is er vrijheid in studiekeuze, ik mag mijn eigen school en opleiding kiezen. Wij kunnen met hulp van sociale media kiezen hoe wij communiceren. Of onze sexuele voorkeur. Doe ik het wel goed, dat is de vraag die ik mezelf regelmatig stel. Hoe belangrijk en wat zijn de gevolgen van mijn keuzes?”

Zij vindt dat Dodenherdenking moet blijven. “Twee minuten stilte houden op 4 mei is een teken van respect. Misschien moeten we zo’n dag wel anders invullen. Voor de toekomst moeten jongeren zoals wij weten wat er toen speelde. Met mijn opa heb ik wel eens gepraat over die oorlogstijd. Daardoor begrijp is beter wat voor een factor de oorlog speelde in het leven van alledag, van de gewone mensen.”

 

‘Overgrootvader was lefgozer met humor’

Giel Grens (25), student antropologie aan de Nijmeegse universiteiten en opgegroeid in Cuijk, las het dagboek van zijn overgrootvader Koos Grens. “Ik heb de teksten voor het eerst in de stilte van de universiteitsbibliotheek gelezen. Ik moest stiekem gniffelen. Hij heeft wel lef gehad in die tijd in het verzet. Hij schreef er een beetje laconiek over. Op mij komt hij over als een lefgozer, maar ook een grapjas hoe hij spannende gebeurtenissen heeft ervaren.”

Stilstaan en herdenken noemt hij voornaam. “In onze Nederlandse geschiedenis heeft de oorlog heel veel impact gehad. Als ik in de oorlog had geleefd dan hadden mijn vermoorde Joodse plaatsgenoten ook mijn vrienden kunnen zijn, mijn collega’s of klasgenoten. Ik vind wel dat bij zulke herdenkingen de jongeren beter hierbij betrokken moeten worden. Zo’n avond als dit trekt leeftijdsgenoten, is wat stoffig en deftig. Ga bijvoorbeeld naar de scouting, hijs de vlag en sta even stil. Twee minuten stilte houden kun je ook in je hockeyteam of bij de voetbalclub.”

 

‘Ik weet niet of ik toen zo dapper zou zijn’

Harrie Vullings (68), oud-leraar Nederlands Merletcollege, uit Cuijk noemt de plaatselijke uitvoering van Theater na de Dam een prima avond. “Voordragen op het podium ben ik wel een beetje gewend. Ik speel toneel bij Text Free. Ik woon meer dan veertig jaar in het dorp.”

“Als je de teksten van Koos Grens voor het eerst leest dan komt dat binnen. Het gaat over de verhalen en anekdotes van de gewone man en vrouw uit Cuijk. Ik weet niet of ik in die tijd ook zo dapper zou zijn geweest. Ik twijfel wat ik zelf had gedaan en gedurfd.”

“Deze avond moet een blijvertje worden. Deze eerste editie mag er zijn, een afwisselend programma, met de focus op de vrijheidsbeleving. Met dit thema kunnen wij meer jeugd bereiken. Deze theateravond op 4 mei moet ook een vanzelfsprekend evenement worden, om de herinnering levend te houden. Graag zou ik zien  dat er meer jongeren op zo’n avond af zouden komen.”

 

Login of maak een account om een reactie achter te laten.